Zürich en de Rhine Falls

Waar we weer hadden verwacht om met regen op te staan, waren de weergoden ons goed gezind. Het was vanochtend weer heel zacht weer en we hebben heerlijk ontbeten met koffie en thee erbij.

Oké, oké het zal ondertussen wel vervelen, maar het is hier vanochtend weer zo mooi! Gewoon weer genieten om zo te mogen ontbijten.

Vandaag gingen we een een klein beetje zigzag door het land heen. Maar eerst eens onderweg komen, want we waren echt zo relaxt. Op een wonderlijke manier zaten we weer om 10 uur in de auto, we kijken elkaar ook echt aan van… maar hoe dan?

Omdat we echt net buiten Zürich onze tent hadden opgezet, zaten we voor we het goed en wel besefte al in het centrum van de stad. Het was heel druk, maar dan ook echt heel druk. We hadden toevallig met zijn allen afgesproken om met de auto naar Zürich te komen, nu was iedereen een parkeerplek aan het zoeken en niemand slaagde er echt in. We hadden nog niet goed en wel tegen elkaar uitgesproken dat we er dan helaas enkel maar doorheen zouden rijden en plots was hij daar…. een parkeerplek meer in het midden van het centrum was gewoon niet mogelijk.

Als eerste bekeken we het “Operhaus” (Opera-huis)

We konden helaas het plein niet helemaal op ivm het opbouwen van een filmfestival. Maar zelfs zo, kon je zien dat het een prachtig gebouw is.

Volgende stop, “Grossmünster” (evangelische gereformeerde kloosterkerk). De kerk is gebouwd in het jaar 1100 (romaanse kerk).

Waarom ook niet, gewoon nog een kerk, nu de “Fraumünster Church”. Fraumünster staat voor vrouwendom en is een voormalig klooster uit 1300.



Zürich heeft een hele mooie binnenstad. Ook al is het er heel druk, toch kan je er prima wegdromen. Doordat de rivier de “Limmat” er doorheen stroomt geeft het sfeer aan het geheel met de alle oude gebouwen er omheen.

Het spitsje dat boven de gebouwen uit komt is trouwens de “St. Peter”.

Wij langs de tunnel der liefde en toen nog helemaal naar de “Kloten” gegaan.

  

Daarna voet op het gaspedaal om richting het meest noordelijke punten van Zwitserland te gaan. Onze volgende grote stop de “Rhine Falls”. Dit is niet zomaar een waterval, dit is de grootste waterval van Europa. Met zijn 150 meter breedte, 23 meter hoogte en 600m3 water wat per seconde voorbij komt denderen eerst maar lunchen.

Dit keer geen lunch met een uitzicht… nou ja, geen uitzicht…. We zaten op de parkeerplaats van de de Falls en hierdoor hadden we juist eigenlijk genoeg om te zien. We hebben echt alle vormen en maten mensen voorbij zien komen. Wat zijn mensen toch mooi (en sommige gewoon zonder schaamte iets minder mooi).

Maar dan nu toch echt de Falls… als we wel ergens een hekel aan hebben, dan is het wel betalen voor een natuurverschijnsel… doe ons nog een plezier en voeg daarbij nog een berg toeristen aan toe en dan is de uitkomst meestal 2 minder spraakzame Nederlanders met een overgevoelige sensor voor alle prikkels om ons heen.

Nu moesten we eerlijk bekennen, het viel hier gelukkig redelijk mee. De prijs (zeker voor Zwitserse begrippen) viel redelijk mee en er waren relatief weinig stinkende, zwetende en irriterende toeristen. Daarbij maakte de Falls het helemaal goed!!! 

Wat een water geweld! Alles staat te trillen en de het geluid is oorverdovend. Het is zelfs redelijk intimiderend. Op de laatste foto sta je namelijk dmv een platform boven/in de waterval. Ja, dat is super gaaf en zal ongetwijfeld super veilig zijn, toch stonden we daar licht gespannen en waren we ook wel weer een beetje blij toen we van het platform af waren.

Ter illustratie het platform:

De Rhine Falls is een echt aanrader, ook al denken we dat als je het er verkeerd treft het er best heel druk kan zijn. Wij konden het zelf niet laten om daar een selfie te maken.

Nu Petra toch echt wel een buikje begint te krijgen, merkt ze dat ook aan haar conditie. Het vele lopen kan soms best pittig zijn. Zeker de hoogte in is iets wat we tegenwoordig rustig aan doen.

Vanuit de Rhine Falls zijn we al een klein stukje in de richting van Bazel gereden, hierdoor zijn een een micro stukje door Duitsland gereden. Dit hield dus in dat we 2keer de grens over moesten.

Het voordeel was dat we eventjes wat goedkoper boodschappen en tanken konden doen. Snel Zwitserland weer in en op zoek naar de camping. Camping gevonden, maar de receptie was dicht. Er stonden wel andere campinggasten, dus we besloten om er te blijven. Uiteindelijk best wel een tijdje op de beheerder moeten wachten, hierdoor konden we pas redelijk laat onze tent opzetten. Echt net voordat het donker was stond de tent.

Ook al moesten we wachten…. we hebben in de tussentijd de innerlijke mens goed verwend en onze kleine stiekem laten mee snoepen.

Vanaf een redelijk nikszeggende camping in Möhlin, gaan we vandaag vroeg ons bedje opzoeken. Morgen is helaas onze laatste dag nog in Zwitserland, waarna langzaam onze terugreis toch echt weer gaat beginnen. We gaan er dus nog eventjes dubbel en dwars van genieten.