De Zwitserse Alpen

Jeetje Mina! Wat was het vanochtend koud. Niet dat we er wakker door geworden waren, maar echt zin om ons warme bedje te verlaten hadden we ook niet. Maar ja, wat moet je als je het koud hebt… Juist ja, plassen! Zo snel mogelijk maar aangekleed, want zodra je de rits van de tent zou opendoen ging het er niet warmer op worden. Zo kwam het dan ook dat we beide met ons jas aan (en Petra met een dekentje over haar benen) aan ons tafeltje ontbeten. Ondanks de kou, was het wel heel fijn om te zien dat de zon zich door de bomen aan het wurmen was. Dat beloofde veel goeds. Aangezien het zou koud was, hadden we sneller dan anders de bus weer ingericht. De kachel kon aan om niet alleen de kou uit ons, maar ook uit de bus te krijgen. Voordat we de camping verlieten, keken we nog of de eigenaar toevallig was aangekomen. Nog steeds niemand te bekennen en ook een vaste gast gaf aan dat de eigenaar soms even komt buurten, maar dat zou zelden zijn. Tja, dan zat er niets anders op : we gingen op pad. W...

Nadat we vannacht 3 regendruppels gehad hadden, zag de lucht er vrij donker uit. We besloten dan ook de nog redelijk droge tent eerst op te ruimen om daarna te ontbijten. Achteraf klaarde het op en hadden we best eerst wat kunnen eten. Het voordeel was nu wel dat we in het zonnetje zaten met ons ontbijt. Mede door onze snelle opruimactie waren we vandaag vroeg onderweg. We gingen richting, Bazel binnendoor en door veel industrie heen. Het zag er allemaal heel netjes en verzorgd uit. Het viel gewoon op. Toen we meer in de buurt kwamen van het centrum, nam ook de verkeersdrukte toe. Het was zelfs gewoon druk. Daar gingen we weer… opzoek naar een parkeerplek. Echter waren de dingen die we wilde bekijken ver uit elkaar. Als eerste de 3 overgebleven stadspoorten. Deze stadspoorten diende vroeger als beveiliging van de gemeenschap binnen de poorten. Als eerste de “St. Alban-Tor” Het was een hele uitdaging om de volgende stadspoort vast te leggen… Petra heeft zelfs haar charmes moeten inzette...

Waar we weer hadden verwacht om met regen op te staan, waren de weergoden ons goed gezind. Het was vanochtend weer heel zacht weer en we hebben heerlijk ontbeten met koffie en thee erbij. Oké, oké het zal ondertussen wel vervelen, maar het is hier vanochtend weer zo mooi! Gewoon weer genieten om zo te mogen ontbijten. Vandaag gingen we een een klein beetje zigzag door het land heen. Maar eerst eens onderweg komen, want we waren echt zo relaxt. Op een wonderlijke manier zaten we weer om 10 uur in de auto, we kijken elkaar ook echt aan van… maar hoe dan? Omdat we echt net buiten Zürich onze tent hadden opgezet, zaten we voor we het goed en wel besefte al in het centrum van de stad. Het was heel druk, maar dan ook echt heel druk. We hadden toevallig met zijn allen afgesproken om met de auto naar Zürich te komen, nu was iedereen een parkeerplek aan het zoeken en niemand slaagde er echt in. We hadden nog niet goed en wel tegen elkaar uitgesproken dat we er dan helaas enkel maar doorheen zou...

Tot onze grote verrassing werden we vanochtend wakker zonder regen. Ja, de tent was goed nat, maar alles was voor de rest droog. Toen we ons warme bedje uit gekropen waren, keken we zelfs naar een blauwe strakken lucht. Dit was echt eventjes fijn wakker worden. Vanzelfsprekend gingen we eerst een hapje eten om snel weer op pad te gaan. Nu hadden we eigenlijk een beetje een vreemd moment, nu we in Liechtenstein zijn hebben we er eigenlijk op voorhand totaal geen beeld van. Nu is Liechtenstein een Dwergstaat binnen Europa, maar of dat nu voor een beeld zorgt of juist voor meer vragen…. Bij ons juist voor meer vragen… Natuurlijk hadden we één en ander opgezocht en daarom bezochten we alles eerste “Slot Vaduz” zoals ze het nu hier noemen “Schloss Vaduz”. Vaduz is dan weer de hoofdstad van Liechtenstein, maar dat is ook niet zo moeilijk als er maar 11 gemeenten zijn. Na flink zoeken hadden we dan nog een aardig uitziende kerk gevonden de “Pfarrkirche St. Laurentius“. Het landschap van Liech...