Via Klausenpass naar Liechtenstein

Dit was echt record uitslapen, half 8! We sliepen dan ook niet langs een drukke weg en de waterval op de achtergrond zorgde voor een kalmerend geluid. Nadat we ontbeten met cornflakes, hadden afgewassen en de tent opgeruimd; de Duitse enquête ingevuld van de camping. Eenmaal buiten het hek, leverde we de sleutel en stroomkabel in. Dit aangezien ze in Zwitserland bedacht hebben een andere stroomafsluiting normering te hebben. 

Een heel klein stukje (ongeveer 10min) reden we terug van de weg gisteren. Rond 11:00 uur stopten we even om wat druiven te eten. We wilde op dat bankje ook wat drinken, maar we hadden voor ons een hotelletje staan. Aangezien het droog was (terwijl er al sinds vannacht regen opgegeven was), maakten we van die gelegenheid gebruik om op het terras een cappuccino, thee met twee croissantjes te bestellen. 

We waren inmiddels ook al wel weer wat aan het klimmen in de hoogte. Dit keer waren er maar enkele fietsers en sportwagens die zich lieten zien, maar heel veel motoren. Wellicht kwam dit ook doordat het inmiddels was gaan regenen. We volgde de route, die ons over de ‘Klausenpass’ bracht. Flinke haarspeldbochten, maar voornamelijke heel veel smalle wegen! Het was doordat het wat grijzer buiten was, goed vooruit kijken om te anticiperen op tegenliggers. Met behulp van Google maps is het ideaal om te zien wat voor bochten er steeds kwamen. De regel is immers dat afdalend verkeer het klimmende verkeer voorrang moet geven. 

Zoals de naam ‘Panoramapoint Stichplattenkehre’ al aangeeft, hier mooie foto’s gemaakt van ons uitzicht. We boften dat de regen over was gegaan in miezer en de wolken wat minder geworden waren. Het was rond de klok van 13:00 uur en we besloten gelijk te eten. We hadden nog macaroni over, dus deze hoefde alleen nog opgewarmd te worden. Het was een makkelijke en lekkere maaltijd bereid in ons busje, maar wel weer met een prachtig uitzicht. Vooral het zicht op de laaghangende wolken, die zich tussen de bergen door bewegen is een mooi natuur-schouwspel.

Het weer bleef een beetje wisselvallig, maar de temperatuur was broeierig. Heerlijk met de raampjes een beetje open gereden. Het landschap blijft fantastisch! Bij het eerste zwembad wat we deze vakantie tegenkwam gestopt voor een snack. Nee, we hebben geen duik genomen aangezien het gesloten was. 

Wel zochten we op waar we zouden gaan overnachten, het werd in Liechtenstein. We hadden niet gedacht dat we er al zo dicht bij zouden rijden, vandaar nog even doorgereden. Het bracht ons langs het prachtige meer ‘Walensee’, die wij van bovenaf tegemoet reden. 

Net voordat we de camping opdraaiden in het plaatsje Triesen, zagen we een prachtig bouwwerk. Het bleek ‘Kasteel Gutenberg’ te zijn. 

Eenmaal op de camping in het Duits ingecheckt, aangezien de mevrouw bij de receptie geen woord Engels sprak. Geen probleem voor Edwin en we zeiden wat we wilden. We kregen een mooie vlakke plek met gras aangewezen, al was het even zoeken naar de elektriciteit. Geen idee waar te vinden, er stak ook geen paaltje uit de grond zoals bij andere plekken. Wij terug naar de receptie. De stroom moesten wij bij de vast plek van diegene achter ons halen. We kregen een adapter mee en wij weer op pad. Ja, check! Aan de zijkant van het huisje was een stopcontact bevestigd en we konden aan de slag. 

Eerst even zitten, wat drinken en lekker smikkelen van de chocolade. Toen de tent opgezet en ons bedje voor de nacht opgemaakt. 

We zitten met onze camping tegen een stijle rotswand aan, wat echt inmens over komt.

Als we naar de andere kant kijken zien we met een beetje geluk wat gebergte. Het is een hele stille en rustige camping, daarbij is het weer begonnen met regenen en dat blijft het ook nog wel eventjes doen. We gaan dus een prima nachtje tegemoet.