Nat de Zwitserse Alpen in

Wat waren wij blij dat we afgelopen nacht niet in ons tentje verbleven. Oké, onze tent is storm proef… maar dat wil niet zeggen dat, dat relaxt slaapt. Na een prima nachtje in een tweepersoonsbed (zonder naad in het midden), ging Edwin ‘s ochtends boodschappen doen bij de SUPER-U. Deze winkel was een soort uitgestorven Spar met een kassa medewerker die ook de vakken moest bijvullen, de lege flessen moest innemen en de winkel op orde moest houden. Petra was ondertussen alles alweer aan het inpakken voor het vervolg van onze reis.

Net iets na 10-en zaten we weer in de auto onderweg naar een paar bijzonder poppetje gemaakt van houten boomstammen. We waren weer over de Zwitserse grens waarna we kort daarna stopte om de poppetjes te gaan bekijken. Het weer was niet zomers te noemen, maar toch weerhield het ons niet om een stevige wandeling te maken. We kwamen door een soort mini blokhutten dorpje gelopen en toen konden we de poppetjes al zien…. Nou ja, poppetjes… ze waren een stuk groter dan dat we dachten.

Waarom er nou een blauwe tussen stond, was voor ons ook een totaal raadsel.

Nadat we via een D-tour weer terug bij ons busje waren, toverde Edwin een grote reep Zwitserse Alpen Chocola tevoorschijn. Echt, met dit weer… was dat gewoon een feestje.

Onze reis ging verder de hoogte in. Zelfs zo hoog dat we hoopte dat we boven de wolken uit zouden komen. 

Op de weg kwamen we steeds minder auto’s  tegen en het weer werd er ook niet beter op.

Onze 2-baansweg (heen en weer) ging op een gegeven moment over naar 1 baan. Passeren was hier echt niet mogelijk. We klommen hoger en hogen totdat we niet meer verder konden. Wat we zagen? Nog minder dan in het dal. We zaten letterlijk met onze hoofden in de wolken. Geen zicht, water koud en water in overvloeden. We keken elkaar aan en besloten toch om op ontdekking te gaan. Als het goed is, zouden we echt letterlijk naast 1 van de grotere stuwmeren (du Barrage D'Emosson) van Zwitserland moeten staan. Toen we er bijna in vielen, konden we toch net iets zien.

Voor de beeldvorming, we hadden dit in gedachten:

Toen we aan onze wandeling terug naar onze bus weer waren begonnen, was de wolk waarin we zaten minder vol, waardoor je een heel bijzonder licht kreeg. Je waande je in een soort van zwevende spookwereld met een steeds veranderende decor aan vormen. Dit effect werd extra versterkt omdat we aan de rand van een afgrond stonden en daardoor geen referentie meer dichtbij ons hadden. Het was zonder meer echt iets heel moois wat we nog nooit gezien hadden en zeker ook nooit gaan vergeten.

Eenmaal terug in onze bus begonnen we weer met de afdaling. Omdat het iets openbrak (we zijn nu echt heel positief), zagen we nu dingen onderweg die we op de heenreis totaal gemist hadden.

Gelukkig zat er een ijzerdraadje tussen deze kolossen en ons. Toch wel zo’n fijne gedachte. Stel je voor, dat deze reuzen los zouden lopen…. Daar moet je toch niet aan denken. 1 voordeel, ze hebben allemaal een MEGA BEL om heb nek, dus je hoort ze wel aankomen als ze jouw als levensdoel hebben uitgezocht…. 

Het laatste dat  je dan hoort is ding, DiNg, DING, DING! BAM!! En daarna is het muisstil.

 We vervolgde onze weg en kwamen weer in het dal terecht. Het was de bedoeling om daar nog een wandeling te maken. Helaas begon het nog harder te regelen en besloten we om deze wandeling te skippen. Wel hebben we onder de klep van de bus, heerlijke hamburgers gemaakt voor onze lunch.

Omdat (wij konden het ons ook bijna niet voorstellen) het weer nog slechter aan het worden was, besloten we om onze volgende overnachtingsplek te gaan zoeken. Volgends de navigatie zouden we er een klein uur over doen. We hebben er ruim 2 uur over gedaan. Stiekem hebben we toch heel af en toe een foto kunnen maken met iets van een vergezicht.

Vannacht slapen we in het dorpje (stad) Martigny, hieronder op de foto.

Sind tijden zien we weer iets van hoogbouw ipv Zwitserse huizen of mega blokhutten, maar voor deze ene nacht maakt het ons nu wat minder uit.

Omdat het weer er mogen een stuk beter uitziet, hebben we vanavond al heel wat plannen gemaakt voor morgen. Los van het weer, kijken we toch echt terug om een mooie en bijzondere dag.